W języku angielskim istnieje kilka sposobów na wyrażenie przyszłości. Wybór odpowiedniej konstrukcji zależy od kontekstu i intencji mówiącego. Poniżej znajdują się cztery podstawowe struktury używane do opisywania przyszłych zdarzeń.

Future Simple (will) używamy do: spontanicznych decyzji podejmowanych w chwili mówienia, ogólnych przewidywań (często ze słowami think, believe, probably), obietnic, ofert i gróźb. Budowa: osoba + will + czasownik w formie podstawowej. Przeczenie: will not (won't). Pytanie: Will + osoba + czasownik...? Przykład: It's cold. I think I'll close the window. / I promise I won't tell anyone.

Konstrukcji 'be going to' używamy do mówienia o: naszych zamiarach i planach na przyszłość (o czymś, co już wcześniej postanowiliśmy) oraz do przewidywania przyszłości na podstawie obecnych dowodów lub znaków. Budowa: osoba + am/is/are + going to + czasownik w formie podstawowej. Przykład: I'm going to study law at university. / Look at those dark clouds! It's going to rain.

Czasu Present Continuous używamy do mówienia o: ustalonych, konkretnych planach na najbliższą przyszłość, zwłaszcza gdy znamy czas i miejsce. Są to wydarzenia 'zapisane w kalendarzu'. Budowa: osoba + am/is/are + czasownik z końcówką -ing. Przykład: We're having a party on Saturday night. / I'm meeting my doctor tomorrow at 10 AM.

Czasu Present Simple używamy, mówiąc o przyszłości w kontekście: oficjalnych harmonogramów, rozkładów jazdy, planów lekcji czy programów (np. kin, teatrów). Budowa: osoba + czasownik w formie podstawowej (z końcówką -s/-es w 3 os. l.poj.). Przykład: The train to Warsaw leaves at 7:45 AM. / The exhibition opens next Monday.

Edytuj lekcję z AI

Zgłoś błąd w lekcji

Zestawy fiszek dla tej lekcji

Wygląd

Ustawienia Audio i TTS

Jakość Głosu

Tło / Atmosfera

Styl Kontenera (Karta)

Tekstura Papieru (Overlay)

Jasne Gradienty

Jasne Kolory

Ciemny Tryb (Dark Mode)

Lektura do lekcji

Uderz Kreta

Tekstowy Detektyw

Znajdź Intruza

Połącz w Pary

Gwiezdny Strzelec

Rozsypanka

Krzyżówka

Wisielec